Een teken aan de hemel? Of slechts een weerfenomeen?

Janine Moorees, 16. Juli 2018
Zeichen vom Himmel? Oder nur ein Wetterphänomen?
Zeichen vom Himmel? Oder nur ein Wetterphänomen?

Er gaat momenteel een video rond, waarin je aan een bewolkte hemel een zeldzame verschijning kunt zien, die in de reacties op verschillende manieren wordt geïnterpreteerd.

Het gaat om deze video:

Facebook

Mit dem Laden des Beitrags akzeptieren Sie die Datenschutzerklärung von Facebook.
Mehr erfahren

Beitrag laden

Je kunt in de eerste tien seconden zien, hoe een verschijning in het atrium van de zon van links naar rechts beweegt. Dit wordt op de site, die deze video gedeeld heeft, niet becommentarieerd of geïnterpreteerd. Des te avontuurlijker zijn de interpretaties, die in de reacties te lezen zijn.

Godsverschijning en Project Blue Beam

Er zou iemand door de wolken wandelen, staat in de reacties. Het zou een Godsverschijning zijn, denken andere mensen. Anderen hebben het over “Project Blue Beam”, je moet je niet laten bedriegen. Zelfs de SUN behandelt het onderwerp en citeert zonder commentaar de interpretaties onder de video.

Project Blue Beam? Wat is dat nou weer? Om dat hier gedetailleerd te gaan uitleggen, zou teveel zijn. Maar ruwweg gezegd, gaat het om een complottheorie in de context van de Nieuwe Wereldorde” (NWO), waarin mensen moeten worden beïnvloed door religieuze symbolen aan de hemel of zelfs ufo’s, om ze volgzaam te maken voor de dag waarop de genoemde “Nieuwe Wereldorde” zal beginnen.

Dat klinkt wel heel avontuurlijk – wat is het dan werkelijk?

De waarheid

Alvast vooraf: Het kan niet duidelijk worden vastgesteld met het bestaande bewijsmateriaal (video), simpelweg omdat de feitenbasis ontbreekt en de video kwalitatief gezien niet al te goed is.

Maar wat je kunt doen: Een heuristiek principe uit de scholastik gebruiken, dat ook gebruikt wordt in de wetenschappelijke theorie en methodiek.

Ockhams scheermes

Scheermessen? Ja. Maar natuurlijk alleen metaforisch. Het gaat er in principe om, dat de simpelste verklaring voor een fenomeen, meestal de juiste is. Hoe meer het aan voorwaarden moet voldoen, om een verklaring valide te maken, des te onwaarschijnlijker is die verklaring, of ook „Entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem“ – “wezens moeten niet worden vermenigvuldigd zonder noodzaak”

Vernoemd naar Wilhelm von Ockham, een in de 13e en 14e eeuw levende filosoof en schrijver, beschrijft met dit principe een benadering van een probleem, waarbij de onlogische en onwaarschijnlijke antwoorden als met een scheermes verwijderd worden – wat dan overblijft, is waarschijnlijk de juiste verklaring.


Een voorbeeld

Als je een ei voor het ontbijt kookt en dat aan het einde te hard is, dan zou je als uitleg kunnen beweren, dat een scheur in het ruimte – tijd- continuüm daarvoor gezorgd heeft, dat de tijd voor het ei sneller vergaat, wat dan als gevolg heeft, dat dit veel te lang gekookt werd, en het dus daarom hard is.

Je zou ook simpelweg kunnen zeggen, dat je vergeten bent op de klok te kijken en het ei daarom zo hard geworden is.

Beiden zouden het fenomeen verklaren. Echter moet voor de eerste variant over het continuüm aan een heleboel voorwaarden worden voldaan, zodat je de hypothese kunt bevestigen. Bijvoorbeeld alleen het feit, dat zoiets als een scheur in het ruimte-tijd – continuüm werkelijk bestaat, en dat dit werkelijk invloed op het ei heeft gehad.

Als je dat toepast op de video, dan zou dat betekenen dat de verschijning geen teken van een God is en ook geen holografische projectie in het kader van “Project Blue Beam” …

… of gewoon een weerfenomeen. Of de resten van een turbulentie, die delen van de wolken bedekt?

„Maar je ziet daar toch iets…“

Ja natuurlijk. En als je weet, wat het volgens een bepaalde theorie eventueel zou kunnen zijn, dan zie je ook precies, wat je wilt zien. Dat is de schuld van onze hersenen: Die streven naar het ontdekken van bekende patronen in alle vormen. In dit geval God of wie dan ook. Dit fenomeen wordt pareidolia genoemd en is algemeen bekend. Ze herkende men in de eerste opnames van het oppervlakte van Mars, die de sonde Viking 1 op 25 juli 1976 gemaakt heeft, “eenduidig” een gezicht:

Bild: NASA/JPL

Foto: NASA/JPL

Maar als je nauwkeuriger kijkt, weet je dat dit gezicht slechts een optische illusie was.

Bild: ESA/DLR/FU Berlin (G. Neukum), MOC (Malin Space Science Systems)

Foto: ESA/DLR/FU Berlin (G. Neukum), MOC (Malin Space Science Systems)

Je kunt duidelijk de berg herkennen, die er door een licht- en schaduwspel als een gezicht uitzag.

De feiten

Wat we weten, is dat de video in de buurt van Tuscaloosa, Alabama, USA is opgenomen en dat daar op dat moment een storm actief was.

We weten dat er verschillende weerfenomenen bestaan, die er zou uit zouden kunnen zien.

We kunnen er dus vanuit gaan, dat dat we bij deze simpele en plausibele “weerfenonmeen-oplossing” het niet fout hebben.

En nu?

Theoretisch kun je nu een compleet beeld vormen, dit fenomeen beoordelen en daarbij betrekken, of het waarschijnlijk is dat de wereldcomplottheorie-elite met behulp van een reusachtige hologram-projectie zoiets aan de hemel tovert, of dat het zelfs God zelf is, die daar door de wolken loopt, of dat het slechts een turbulentie of regenbui is, die er in het juiste licht als een wandelaar uitziet.

Wij kunnen aan de hand van deze feiten niet precies verklaren wat het is. Wel kunnen we de onnodige aannames uitzonderen, juist bij dit geval, waar de alternatieve verklaringen wel heel vergezocht zijn. Ook omdat het fenomeen zich eenvoudig laat verklaren en de “natuurlijke” verklaring altijd nog de meest plausibele is.

Auteur: Rüdiger, mimikama.at
Vertaling: Petra, mimikama.nl


Hinweis: Dieser Inhalt gibt den Stand der Dinge wieder, der zum Zeitpunkt der Veröffentlichung aktuell
war. Die Wiedergabe einzelner Bilder, Screenshots, Einbettungen oder Videosequenzen dient zur
Auseinandersetzung der Sache mit dem Thema.

weitere mimikama-Artikel