Ik zit hier aan het hoofdeinde van de tafel en bedenk dat mijn docenten op school wat verzwegen hebben: oké, niet alles kan tegen ons gezegd worden op school, er moet uiteindelijk iets over blijven zoals algemene levenservaring en “learning on the job”; toch zijn er zaken waarvoor ik dankbaar geweest zou zijn als ik ze van te voren had geweten.

-Produktempfehlung: Kaspersky lab-

Bijvoorbeeld wat er allemaal met water mogelijk is, behalve dat het nat is, dat het van boven komt als het regent, maar ook van voren, links, rechts en van achteren, dat hangt van de windrichting af. Tot vandaag dacht ik dat water gewoon water is, dat uit je lichaam komt als je moet plassen, als je tranen met tuiten huilt, het naar de zee draagt, het blijft water. Nee, totaal niet – zo heb ik vandaag geleerd.

image

Water is gevaarlijk, en dan niet alleen bij een springvloed, een Tsunami of een stormvloed, ook tijdens het koken, en niet alleen vanwege het verbrandingsgevaar. Het onheil wacht smachtend onder de afzuigkap en wenkt je tegemoet. Goed, ook afzuigkappen brengen inderdaad een bepaalde mate van risico met zich mee, maar het gaat hier gewoon om water en niet om de gevaren voor elektrocutie in combinatie met de afzuigkap, dus laten we het hierbij.

Ik zal eerst maar uitleggen wat de oorzaak is van mijn innerlijke onrust.  Ik struikelde, ( virtueel weliswaar, niet echt, omdat je met een rolstoel niet kan struikelen, je botst ergens tegenaan, of je rolt wat om, misschien iemand over mij heen, maar ik niet struikel niet direct over iemand – dwaal ik af)? over een bericht, dat al meer dan 60.000 keer gelezen is, of althans een poging tot, maar dat staat niet ter discussie. Deze bijdrage verklaart wat er bij het koken met water gebeurt. Wat gebeurt als je het nog een keer kookt, wat daaruit kan ontstaan en hoe het ons allen zo langzaam kan ombrengen [1]

„Wat gebeurt er eigenlijk, als men water kookt? We gaan kijken wat er eigenlijk gebeurt als water gekookt wordt. Aan de buitenkant kun je zien dat het begint te borrelen en bruisen. Maar er is meer, ook de chemische samenstelling verandert. Door het herhaald aan de kook brengen verandert het zuurstofgehalte van het water en schadelijke stoffen hopen zich op.

Nu zien jullie het zelf, de CHEMISCHE SAMENSTELLING verandert! Dat heeft niemand mij verteld. In mijn tijd op school werd door mijn vermoedelijk gestudeerde scheikundeleraar geloofwaardig en wetenschappelijk gefundeerd verzekerd, „Water heeft altijd dezelfde samenstelling, anders is het geen water meer. Chemisch gezien, was water H20  dus ALTIJD water, ongeacht de fysische omgeving waar het zich bevond, Er staat uiteindelijk op internet dat wanneer je het opnieuw kookt, water zich simpelweg niet meer aan de regels houdt. Een onbeschoftheid van de natuur.

image

Vroeger hadden we leuk gekleurde tafeltennisballetjes, in blauw, rood, geel en andere kleuren. Blauw stond geloof ik voor waterstof (dus H) en had 1 verbinding en rood stond voor zuurstof (O) en had er twee, daarmee kon je dan heel vrolijk water verbinden, twee blauwe en een rode werd een waterdeeltje. Ons werd geleerd dat H er altijd 1 had en O altijd 2, wat er ook gebeurde.

Als water altijd H2O  is, dus 2 blauwe en 1 rode, of gewoon H-O-H, hoe kan zich dat in hemelsnaam veranderen?

Momentje, dat is dan duidelijk, dat is dan toch voldoende? Toch schijnt het dat een O, bij de tweede keer koken, hoe de tweede keer ook gekookt wordt, van voor of van achter, op en neer, het maakt niet uit, men zoekt een klimaatvriendelijke omgeving.

Dus O is weg, er blijven 2 eenzame H achter, als H2 –  Duh… dat is waterstof. Oh en een O is pure zuurstof, beide kunnen echter onaangename tijdgenoten zijn. Explosief en zo, maar waarom hebben we de inmiddels hoog gevaarlijke afzuigkap nodig? Schakel hem in en lees verder.

Voordat het tot een explosie in onze thuiskeuken komt, beloof ik, dat de schadelijke stoffen die het artikel suggereren, de keuken niet zal ontploffen. Oké, als O ontrokken wordt is er op H plaats, maar eerst eens kijken wat de berichtgever vermeldt. [1]

Als het water opnieuw gekookt wordt, ontstaan er door de veranderde structuur, giftige gassen en stoffen zoals, arsenicum, nitraat en fluoride verbindingen.

Arsenicum, oftewel AS2O3, er moeten eerst 2 AS, zoals Major Tom, volledig opgelost door onze keuken zweven, om zich op een goed moment vast te klampen aan drie O’s, die in paniek zijn van  scheidingsperikelen en overweldigd door de hoge temperaturen, en rond zweven. Daarmee hebben we dan 1 Arsenicum molecuul, hetzij giftig, maar onschadelijk. Gewoon HNO3, een chemische benaming voor Nitraat, waaronder Fluoride?

Werkelijk erzaehlmirnix, waar vind ik de goede informatie?

Zo langzaam aan vind ik het het verloren vertrouwen in mijn oude chemie docenten terug. Ik weet natuurlijk niet hoe lang de berichtgever zijn water heeft laten koken, maar ik wil eigenlijk ook niet weten hoe zijn keuken er uit zag omdat ik weet wat er kan gebeuren als water verontreinigd. Kookt , en alles wat daar tussen zit,  HNSO2, C3PO, R2D2, HAL, POE, N5L, HDL, HWG, TGE, TGM, WG,TGV, ACME om maar een enkele op te noemen.

Maar van een tweede keer water koken, komt dit zeker niet, omdat de eventuele gassen die kunnen ontstaan te vluchtig en korrelig zijn, met andere woorden, ze zoeken meteen een nieuwe partner. Bij water wat al langere tijd stil staat, oude waterkokers, is inderdaad kwaliteit van het water vast te stellen.

Bij waterkokers uit edelstaal, net zoals bij dit soort kookpannen, kan het gebeuren dat er sporen van Nikkel achterblijven. Er zijn mensen die hier allergisch op reageren, daarom staat er ook vaak in de gebruiksaanwijzing van waterkokers dat men geen “restwater” moet gebruiken. Tijdens water koken in kunststof wordt soms Bisphenol A (BPA) gevonden, dat mogelijk de hormoonhuishouding kan verstoren [3] –zo ook op Facebook.

Vandaar dat sommige waterkokers een slechte beoordeling kregen bij vergelijkende warenonderzoeken, en de berichtgever hierop heeft geregeerd. Echter werden alle 18 onderzochte punten weerlegd, en de toegestane norm niet overschreden. Waarbij meteen de conclusie vraagt om een variabele uitleg. Het was beter geweest als er geen schadelijke stoffen waren aangetroffen, maar dat had alleen in een steriele ruimte mogen plaats vinden.

Wel interessant is dat de schrijver zich beroept op een link van een Engelstalige website [2] die vermeldt:

The good news is that purified water can be reboiled as many times as you like, without any harmful side effects. This is because all the chemicals and minerals are removed via the purification process.

Purified Water? Gereinigd water, gedemineraliseerd? Oké, dan kun je dus water, zo vaak als je wilt, koken, zolang het maar drinkbaar is, zonder gezondheidsrisico’s? Maar is dat ook de strekking?

Even verder kijken op de Engelstalige website. Een kraan die meteen kokend water verspreidt. Er bestaat geen enkele waterkraan die zonder toevoeging warm water geeft, ook al zijn er mannen die het tegendeel beweren als hun vrouw vindt dat de douche te koud staat. Mannen, laat ik me simpel uitdrukken, het voelt gewoon zo. Meestal staat de gestandaardiseerde warmte op circa 53° C, dat betekent echter wel dat we een hulpmiddel nodig hebben om het kokende water uit de kraan tegen te gaan. Er is altijd een oplossing! Restwater, we verplaatsen het probleem van de waterkoker naar het aanrecht. Uit het oog uit het hart?

Uiteindelijk komen we op het einde van het bericht waarin de schrijver vaststelt, weliswaar twijfelend, dat water niet na de 1e keer, maar na een 2e keer , in grote hoeveelheid, problematisch wordt. In tegenstelling tot Globuli  Het is niet schadelijk om altijd vers water te gebruiken, en in geval van twijfel, of uit gewoonte, het aan de planten te geven, die er blij om zijn en kunnen het gebruiken.

Nadat ik inmiddels volledig bij kennis ben en niet meer door paniek omringd, vertrouw ik nog steeds op mijn vereerde leraren, die ik vanaf deze plaats wil bedanken.

Bronnen:

Auteur: Jens,mimikama.at
Vertaling: Suzanne, mimikama.nl

-Mimikama unterstützen-