Op 20 juli 1969 maakte astronaut Neil Armstrong een „kleine stap voor hem, maar een grote stap voor de mensheid“.

-Produktempfehlung: Kaspersky lab-

Miljoenen mensen wereldwijd volgden destijds deze gebeurtenis op televisie.

Maar wat bewijst dat?

Filmmakers in Hollywood weten heel goed hoe je dingen in scene zet. Het tijdstip van de maanlanding had voor de USA niet gunstiger kunnen zijn. De Sovjet-Unie was hen wat betreft ruimtevaarttechniek ver vooruit, de NASA had dringend meer onderzoeksgeld nodig en de Vietnamoorlog ontwikkelde zich tot een ramp.

Het duurde maar 5 jaar, tot in 1974 het eerste boek met de titel: „”Wij waren nooit op de maan: Amerika 30 miljard dollar zwendel” van Bill Kaysing verscheen, een technisch redacteur van de firma Rocktdyne, die ook de motoren van de Saturn V raketten ontwierp. Een vakman dus.

In de loop van de jaren ontstonden steeds meer complottheorieën en „bewijzen“ die bewezen dat de maanlandingen nooit hadden plaatsgevonden.

Wij willen deze argumenten stuk voor stuk doornemen.

Op sommige foto’s zie je kruizen van draad, die door objecten verborgen worden.


image
Bron foto: Wikimedia

De foto’s werden met camera’s met reseau-platen voor lens genomen, om exacte metingen door te kunnen voeren.

Critici beweren dat foto’s als die hier boven een duidelijk bewijs zijn dat de objecten pas achteraf in de foto gemonteerd werden.

Kijk je naar de foto’s in hogere resolutie, dan kun je het kruis van draad weer duidelijk herkennen.
image
Bron foto: Wikimedia

De kwaliteit van de foto’s is veel te goed voor 1969

Daar is Carl Zeiss Optik erg blij mee omdat zij speciaal voor de maanlanding de Hasselblad EL 500 camera’s met lenzen met hoge resolutie hebben ontwikkeld.

Op de foto’s zijn geen sterren te zien.

clip_image002
Bron foto: NASA

Alle bemande landingen op de maan vonden plaats terwijl het dag was op de maan. Door het zonnelicht, wat ook door het maanoppervlak gereflecteerd wordt, is de belichtingstijd veel te kort om sterrenlicht met de camera te vangen.

Zelfs de astronauten konden bij deze lichtverhoudingen de sterren niet zien. Hetzelfde effect heb je ook als je probeert ’s avonds sterren te zien in een felverlichte omgeving.

De hoek en de kleur van de schaduwen zijn tegenstrijdig

Voor critici een bewijs dat kunstmatige lichtbronnen, bijvoorbeeld studiolampen, gebruikt werden.

clip_image003
Bron foto: NASA

Schaduwen op de maan worden door meerdere factoren beïnvloed, zoals de ongelijke grond, maanstof en natuurlijke beeldvervorming door het gebruik van een groothoeklens.

Daarnaast zijn er daadwerkelijk meerdere „lichtbronnen“ zoals je wilt, want objecten worden niet alleen door de zon belicht maar ook door de aarde, die het zonnelicht reflecteert, de maanbodem die het zonnelicht reflecteert en de astronauten zelf die net als de Lunar Lander, eveneens het licht reflecteren.

Licht van deze bronnen wordt ook nog door het maanstof beïnvloed, verstrooid, wat sommige schaduwen lichter laat lijken dan andere.

Op enkele foto’s is de achtergrond identiek

Dat zou moeten bewijzen dat het hier om een geschilderde achtergrond gaat die in meerder foto’s gebruikt wordt.
De achtergronden zijn daadwerkelijk nooit identiek, maar lijken op elkaar. Sommige heuvels lijken op de foto echt dichtbij te zijn maar zijn in werkelijkheid kilometers ver weg. Deze optische illusie komt doordat wij eraan gewend zijn dat objecten die ver weg zijn, onscherp en niet gedetailleerd lijken. Dat ligt aan onze dampkring. Omdat de maan geen dampkring heeft, lijken objecten die ver weg zijn ook gedetailleerd.

Op een foto zie je duidelijk een „C“ op de steen

Heeft NASA hier gesjoemeld en is de markering een studio-rekwisiet?

image
Bron foto: Wikipedia

Het gaat hier om een nadruk van de originele foto waarbij een drukfout werd gemaakt.

Vermoedelijk is de C gewoon een haartje. Het is niet te zien op de originele foto.

image
Bron foto: Wikipedia

Als Neil Armstrong de eerste man op de maan was, wie heeft hem dan gefilmd toen hij uitstapte?

De Lunar-module zelf. Terwijl Armstrong nog op de treden stond, zette hij de camera naast de module voordat hij definitief het maanoppervlak betrad.

De astronauten hadden de vlucht door kosmische straling niet kunnen overleven

De straling van de zogenaamde Van Allen-gordels is daadwerkelijk gevaarlijk voor ruimtevaarders. Er zijn 2 van Allen-gordels (nog preciezer 3). Een binnenste gordel met energetische protonen en een buitenste gordel met minder gevaarlijke laag geladen elektronen. De Apollo-astronauten gingen in weinig minuten door de binnenste gordel en in anderhalf uur door de buitenste gordel. Door het aluminium omhulsel van de raketten werden de astronauten voldoende tegen de straling beschermd. Alles bij elkaar opgeteld kregen de astronauten op de vluchten ongeveer net zoveel straling als een medewerker van een kerncentrale in een jaar.

Alle foto’s zouden door de straling zeer grofkorrelig moeten zijn of er mistig uit moeten zien.

De filmrolletjes werden tijdens de vlucht en het verblijf op de maan in speciale metalen houders bewaard, die ze tegen straling beschermde.

Het maanoppervlak is overdag zo heet, dat de uitrusting had moeten smelten.

Omdat de maan geen dampkring heeft, is ook de hitte niet zo sterk zoals het bijvoorbeeld op de aarde zou zijn. Ondanks dat was de NASA zich ervan bewust dat er complicaties konden ontstaan vanwege de temperatuur, waardoor alle maanlandingen altijd kort na zonsopkomst op de maan plaatsvonden (Een dag op de maan is van zonsopgang tot zonsondergang ca 15 aarddagen lang)

De VS-vlag wappert, terwijl er toch geen wind op de maan is.

De vlag hangt niet aan een normale stang maar een Г-gevormde stang, waardoor de vlag in de niet bestaande dampkring niet onaantrekkelijk slap naar beneden hangt. Bij het bevestigen van de vlag in de grond, beweegt de stof een beetje. Daarna beweegt er niets meer, zoals je hier kunt zien.

clip_image007
Bron foto: Wikipedia

De filmopnames werden op de aarde gedraaid en op halve snelheid weer afgespeeld.

Tatsächlich sieht es, wenn man die Aufnahmen mit doppelter Geschwindigkeit abspielt, so aus, als ob die Astronauten ganz normal laufen. Als je de opnames met dubbele snelheid afspeelt ziet het er inderdaad uit alsof de astronauten heel normaal lopen.

Maar je moet wel op de details letten:

Staub, der von den Schuhen der Astronauten aufgewirbelt wird, steigt aufgrund der geringen Anziehungskraft weitaus höher als es auf der Erde der Fall wäre und fällt auch schneller im Bogen wieder auf die Oberfläche zurück aufgrund der fehlenden Atmosphäre.
Während der Apollo 15 Mission ließ der Astronaut David Scott dann vor der Kamera einen Hammer und eine Vogelfeder gleichzeitig fallen. Jene fielen in der gleichen Geschwindigkeit zu Boden und bewiesen damit, dass sich die Astronauten in einem Vakuum befinden. Stof wat door de schoenen van de astronauten opgedwarreld wordt, stijgt veel hoger door de kleine aantrekkingskracht dan op de aarde het geval zou zijn en valt ook sneller in boogjes op het oppervlak terug omdat er geen dampkring is. Tijdens de Apollo 15-missie liet de astronaut David Scott een hamer en een vogelveer tegelijkertijd vallen. Beiden vielen met dezelfde snelheid naar beneden en bewezen daarmee dat de astronauten zich in een vacuüm bevonden.

Stanley Kubrik heeft de maanlanding in opdracht van de NASA gedraaid

Voor deze theorie zijn geen bewijzen alleen vermoedens. Bijvoorbeeld dat Kubrik aanwijzingen in zijn films heeft achtergelaten. Zo draagt de kleine jongen in “the Shining” een Apollo-shirt. Er zijn daadwerkelijk bepaalde connecties tussen Kubrik en de NASA.

Toen Kubrik namelijk in 1968 zijn film „2001: A Space Odyssey” draaide, had hij de NASA-medewerkers Frederik Ordway en Harry Lange als adviseurs ingehuurd. Kubrik kocht zelfs dezelfde camera’s die NASA gebruikte voor de maanlandingen, voor zijn in 1975 gemaakte film “Barry Lindon”.

Deze complottheorie kwam pas echt in een stroomversnelling door een nep documentaire genaamd „Opération Lune” die in 2002 voor het eerst op Arte werd uitgezonden en met vervalste interviews, verhalen over de door de CIA vermoorde assistent van Kubrik en andere kleine nep “feiten” kwam, om zo de complottheorieën te bespotten.

Helaas geloven sommige mensen nog altijd dat het een echte documentaire is.

Deze kleine selectie van de meest voorkomende complottheorieën over de maanlanding is voor nu genoeg. We zijn ervan overtuigd dat de sommige lezers vast nog meer zal invallen. Dat zou de context van het artikel “exploderen”. Tot nu toe is er nog geen theorie over een niet echte maanlanding die niet ontkracht kon worden.

Om technisch onderlegde mensen zelf te laten testen of er iemand op de maan is geweest, hebben astronauten en kosmonauten meerdere reflectorspiegels op de maan achtergelaten waar je vanaf de aarde met een sterke laser (niet de vrij verkrijgbare handlasers) op kunt richten. Zelfs in een aflevering van “The Big Bang Theory” brengen de hoofdrolspelers een avond op het dak door om deze reflectoren te peilen.
image
Bron foto: Wikipedia

In die zin wensen wij alle (hobby-)astronomen en toekomstige ruimtevaarders een heldere nachthemel en weinig verstrooid licht toe. En dat er geen meteoriet op ons hoofd valt.

Voor het geval dat er bij iemand van jullie een vacht groeit bij volle maan, vertel het ons. Wij hebben nog nooit een echte weerwolf geïnterviewd.

Auteur: Ralf, mimikama.at
Vertaling: Petra, mimikama.nl

 

-Mimikama unterstützen-